ΝΈΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΦΟΒΆΜΑΙ ΚΑΘΕ ΑΎΓΟΥΣΤΟ

 

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΦΟΒΑΜΑΙ ΚΑΘΕ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Με χαρά  σας παρουσιάζω το νέο μου βιβλίο. Είναι μια ποιητική συλλογή  σύγχρονου προβληματισμού.  Για να αποκτήστε αυτό το βιβλίο στείλατε μου  μέιλ στη διεύθυνση akisberg653@gmail.com  ή μήνυμα στο μέσετζερ του Facebook. 

Ευχαριστώ πολύ 

Απόστολος Βεργής 

Έγκλημα και τιμωρία

 “Έγκλημα και τιμωρία”

Έγκλημα και τιμωρία, το εμβληματικό μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφκι βρίσκεται πάλι στην επικαιρότητα εξ αιτίας δυο περιστατικών που απασχολούν τις τελευταίες μέρες την ελληνική κοινωνία. Μιλώ για τον θάνατο του λαϊκιστή (στην καλύτερη περίπτωση) δημοσιογράφου Γιώργου Τράγκα και για την αποκάλυψη ενεργειών σεξουαλικού ρεβανσισμού μέλους τού πάνελ τής εκπομπής Ράδιο Αρβύλα.

Και στις δυο περιπτώσεις προηγήθηκε από τούς πρωταγωνιστές δριμεία ρητορεία ηθικότητας και αντισυμβατικότητας. Ο ένας πήγε στον άλλο κόσμο τζάμπα (τζάμπα είναι ο εμβολιασμός), παρασέρνοντας όμως κι άλλους στον μη εμβολιασμό, στο θάνατο ή στα μεγάλα προβλήματα και ο άλλος προέβη σε ποταπές πράξεις τις οποίες κατήγγειλε όταν αφορούσαν άλλους. Τής βλακείας και τής υποκρισίας δηλαδή.

Έγκλημα και τιμωρία, εγκλήματα και τιμωρίες, ειδικά όταν οι τιμωρίες γίνονται στο εδώ και τώρα – η σπουδαία λαϊκή ποιήτρια Ευτυχία Παπαγαννοπούλου αντλώντας έμπνευση από τις εμπειρίες της με δύο μόνο στίχους μας δίνει σαρκαστικά το επιμύθιο: Κανένας δεν μου φταίει για το χάλι μου, σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου. Γιατί οι πιο ισχυρές τιμωρίες έρχονται από την πραγματικότητα και πρέπει να αντιμετωπίζονται με ταπεινότητα από εκείνους τούς οποίους αφορούν, με ελάχιστα λόγια – σε τέτοιες περιπτώσεις η επίθεση δεν είναι η καλύτερη άμυνα, η καλύτερη άμυνα είναι το συμμάζεμα και το σεμνότερο και δημιουργικότερο μέλλον.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΉΣ

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

 ΑΝΑΝΈΩΣΗ

Εκλογές, εκλογές, εκλογές παντού, εκλογές για την ανάδειξη πρωθυπουργών, εκλογές για την ανάδειξη δημάρχων, εκλογές για την ανάδειξη μελών δεκαπενταμελών μαθητικών συμβουλίων στα σχολεία, εκλογές για σωματεία, για συλλόγους, ακόμα και για τα ριάλιτι των τηλεοπτικών μας καναλιών. Εκλογές οι οποίες μια από τις πιο βασικές διαδικασίες τού δημοκρατικού πολιτεύματος. Βέβαιος το θέμα είναι εντέλει το τι προκύπτει από αυτές καθώς κάθε επιλογή που γίνεται συνοδεύεται από ελπίδες μα και από ευθύνες. Ελπίδες που επαληθεύονται ή φευ γίνονται γκιλοτίνες για ολόκληρους λαούς με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον γερμανικό λαό του 1932 που με το 37,27% που είχε δώσει στο εθνικοσιοσιαλιστικό κόμμα έδωσε πάτημα στον Χίτλερ να επιβάλλει την δικτατορία του.

Τα πάντα είναι επιλογές, προσφορά, ζήτηση, λόγια, μάρκετινγκ κτλ. Όλοι αυτοί οι παράγοντες λειτουργούν πάρα μα πάρα πολλές φορές προς λάθος επιλογές. Επιλογές όμως, επιλογές των ψηφοφόρων που κακά τα ψέματα φέρουν ακέραια την ευθύνη τής επιλογής ενός κακού αρχηγού, ενός κακού κυβερνήτη, ενός κακού δημάρχου κοκ. Το “μας γέλασαν” είναι απλοϊκό και στο τέλος της ημέρας δεν υφίσταται, υφίσταται όμως το “ας προσέχατε” .

Από την άλλη πλευρά στην απολυταρχία δεν υπάρχουν τέτοια “μα και μου”, εκεί τα πάντα είναι κάθετα, η εξουσία είναι εξουσία, η εξουσία αποφασίζει για τα πάντα, η εξουσία αποφασίζει και για ότι έχει να κάνει με τα της διαδοχής της. Πλην όμως ταυτόχρονα παίζει και στην κυριολεξία το κεφάλι της, δεν υπάρχουν επόμενες εκλογες και ομαλές διαδοχές, υπάρχουνε κινήματα, επαναστάσεις και κομμένα κεφάλια κι άψυχα κορμιά βασιλιάδών, αυτοκρατόρων, δικτατόρων, γενικών γραμματέων κτλ.

Αλλά και η εξάπλωση των εκλογών σε κάθε κοινωνικό τομέα δραστηριοτήτων δημιουργεί τοπία αναρχίας όπου ένα και μόνο παράλογο αποτέλεσμα μπορεί να εξαφανίσει μια κοινωνία ή μεγάλα μέρη αυτής, ειδικά στις μέρες μας που κυριαρχούν η παραπληροφόρηση, η μαζικότητα σε ιδεοληψίες, η θρησκοληψία, η αγυρτεία κτλ. Μήπως είναι πια προφανές ότι ήρθε ο καιρός να επιστρέψει στην κοινωνική μας ζωή το μέτρο;

Όλες αυτές τις σκέψεις μου τις έγραψα με αφορμή τις εκλογες τού ΚΙΝΑΛ. Το αποτέλεσμα που φαίνεται να προκύπτει από αυτές είναι κάτι για το οποίο φωνάζω χρόνια: ΑΝΑΝΈΩΣΗ, ανανέωση παντού, διαρκής ανανέωση, ανανέωση γιατί η ανανέωση σπρώχνει την δημοκρατία προς τα εμπρός, κάνει τον πολίτη να θέλει να μετέχει, να μη βαριέται, να μην σιχαίνεται. Στην περίπτωσή μας όμως θα έχουμε την ανανέωση που περιμένουμε; Θα δείξει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ