Παρένθεση

 

"Παρένθεση"
Είναι όπως να απολαμβάνεις ζεστό πικρό καφέ πρωί πρωί ύστερα από έναν γυρισμό σε παιδικό σου έρωτα, όπως ένα τραγούδι για σεσημασμενους  της ονειροπόλησης, ένα ψέμα που περπατάει σαν τη γάτα, ένα φθινόπωρο επάνω στο κιτρίνισμα του, κάποιες στιγμές φυγής αντάμα και αυτογνωσίας που στην τσέπη σου υποχρεωτικά να απομένουν αυτά που υπεραγαπάς.
Παρένθεση λοιπόν, μια απλή παρένθεση όμοια επανάσταση με λίγο βάθος, στα ρηχά, στα γρήγορα, fast food (που λένε) και μια πολυθρόνα για ανάπαυση εμπειριών, χρησμών και οργασμων πάνω που σου 'χουν κόψει την ιδέα του τσιγάρου που δεν το τόλμησες κι αντί γι' αυτό έτρεξες και αγάπησες, φίλησες και μετά έπιασε βροχή έτσι που να σου έχουν μείνει πλέον μόνο ένα άδειο μισοκατεστραμμένο κάστρο κι ένα μονόχρωμο φουστάνι της που το κοιτάς και χαίρεσαι ελπίζοντας στην ύπαρξη και άλλων οριζόντων.
Ο φόνος σου όμως έχει συντελεστεί πριν από αρκετές δεκαετίες.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Μετά τον τελευταίο χορό

 

"Μετά τον τελευταίο χορό"
Ψεύτικες ώρες, ψεύτικα θαύματα και ψεύτικες επιστροφές
Κι όλα αυτά τελειώνοντας
Στην ένταση ενός απότομου φθινοπωρου
Όταν κλείνεις την πόρτα σου και ονειρεύεσαι
Όλα αυτά που θα θελες να ζήσεις.
Είναι ένας τελευταίος χορός - σενάριο
Για ξεχνάς ότι σ' απογοητεύει
Ή ο καλός ο λόγος
Ή ο λαγός που δεν τον πέτυχες με τη σφεντόνα σου
Ο όχλος, το πονηρό το πνεύμα, οι στροφές
Κλειδιά στα χέρια σου για να κλειδώνεσαι
Να λες δεν θέλω και να τη βρίσκεις με τα προϊόντα sugar free
Στον τελευταίο σου χορό
Στα τελευταία βήματα του.
Κι άντε μετά να σβήνεις φώτα
Να κοιμάσαι, να παραμιλας στον ύπνο σου
Να εύχεσαι κανείς να μην σ' ακούει -
Πόση ντροπή ακόμα για κάποιες αστοχίες σου
Πόση ακρόπολη να θυσιάσεις
Για να περάσεις το ποτάμι που δεν έχει γυρισμό
Σου  είπαν κάποτε για κάποιο άστρο
Σου είπαν ψέματα πολλά
Στήσανε παραστάσεις πλούσιες για χάρη σου
Σε μέτρησαν, σε κέρδισαν.
Άσε κι αυτή τη νύχτα να σε πάρει μακριά
Ξέχνα ότι μπορείς
Και κάνε σινεμά ότι σου περισσεύει.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Κίτρινη εποχή

 

"Κίτρινη εποχή"
Δρόμοι και ως προσωρινά αποτελέσματα και ανθρωποι φλεγόμενοι μονάχοι τους να αντιδρούν για λίγες ώρες μόνο. Κίτρινη εποχή τής αγρανάπαυσης κι εσύ να κάθεσαι και να επιβιώνεις. Προσαρμογή το λεν και άλλα τέτοια το ακολουθούν, μαγνήτες ως ανάγκες (για την συνοχή) όταν τα όχι  συνιστούν μια ιδεολογία - λίπασμα για τον πρωινό καφέ και ότι πέρασε να χει θαφτεί ταχύτατα κάτω από κάρβουνο και θειάφι.
Φόβος ιεροεξεταστής αρχιερέας έρχεται με φόρα, σκουπίδι από και για τα πανηγύρια, ηλιοφάνεια, ξεπετα σε μπουρδέλο, ο κόσμος ανεξέλεγκτος και τα τηλέφωνα κατεβασμένα όπως πάντα. SOS για λιγοστούς, για τα πουλιά που είναι ανεπιδεκτα μαθήσεως, για τις παρθένες σκάλες και για τους απεργούς που δεν πρόλαβαν να παρελάσουν μπροστά στις πύλες του παράδεισου προτού η περιφρούρηση Αγίων και Αγγέλων επανέλθει.
1204 μετά Χριστόν η κάπως έτσι - βία στη βία των εξουσιών - κοίταξε να προλάβεις να καταταχθείς προτού γραφτεί ο πρόλογος τού τέλους.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ "