Άσκηση αυτογνωσίας

 

"Άσκηση αυτογνωσίας"

Όταν γίνεται και την τρέμεις την αγάπη...

Όταν κωπηλατεις στη βάρκα της ελπίδας...

Λογαριασμοί και εξωτερικές ειδήσεις 

Ξέρεις καλά πως κάθε θάνατος δεν συνεπάγεται κηδεία 

Γι'αυτό και πια δίνεις μεγάλη σημασία στην προϊστορία 

Σε ότι βρίσκεται εκτός των μύθων 

Χρηματιστήριο, αφισοκολλήσεις, πλεκτά με το βελονάκι 

Δεκεμβριανά, Χριστούγεννα, Πρωτουγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου 

Στις πιάτσες των ταξί και των μεγάλων φορτηγών 

Στις άδειες καφετέριες - κι έξω να βρέχει 

Εκεί το φως τ' αληθινό 

Η μια απόφαση που φέρνει τη μεγάλη νίκη 

Κι η μοναξιά τού ελεγκτή 

Όταν έχουν συμβεί τα προβλεπόμενα

Και πρέπει τα παιδιά να πάνε στο σχολείο το επίπεδο πρωί 

Για να δοξαστουν τα μέσα της παραγωγής -

Η αξία καθενός από εμάς ίσως και να 'ναι μεγαλύτερη από αυτή που αποκτιέται 

Και κάθε που πεθαίνει ένας ποιητής 

Τα σπόρια απ' τα καλοκαιρινά κεράσια θάβονται -

Το μέλλον δεν αστειεύεται, χαράζει τεθλασμένους δρόμους

Πάνω σε φρέσκιες στάχτες τοπικών πολέμων 

Κι άντε μετά ξανά να ψάχνεις καταφύγιο 

Τον ύπνο δηλαδή που μάλλον είναι η ισορροπία 

Και η γαλάζια λίμνη της Εδέμ μια και μοναδική απόφαση:

Το να ακολουθήσεις τον προορισμό σου

Μέσα στην κόκκινη νυχτερινή βροχή 

Που πέφτει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Σε πρώτο πλάνο

 

"Σε πρώτο πλάνο"

Σε πρώτο πλάνο πια η υγρασία 

Πολιτισμός η εξωτερική της χρήση

Και οι ουρές με τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα 

Στα όρια της ανελευθερίας 

Με την αντοχή στην άρνηση να δικαιώνει τον Πολυμήχανο 

Τοιχογραφίες πάνω από παλαιότερες 

Κόντρα σε λόγια ψεύτικα η αδιαφορία 

Κόντρα σε λόγια βίαια η άρνηση -

Ούτε ν' ακούς, ούτε να βρίζεις 

Μον' να μεθας με της υπάρξεως σου την αξία.

Άγγελος σήψης η κοινοτοπία 

Ω κοινωνία, η απουσία σου αρκεί 

Και όλα ανεβαίνουν πιο ψηλά :

Τα δέντρα τού πάρκου 

Τα τραπεζοκαθίσματα των αναψυκτηριων 

Οι κούνιες απ' την παιδική χαρά.

Υποψιάζομαι πως η ευτυχία ξεπερνά το γένος της

Και η ελευθερία τις επιθυμίες των επαναστατών 

Με τα τουφέκια και τις μαντινάδες τους

Νύχτα πάνω στις ράχες των βουνών 

Μέρα στα στοιχηματατζηδικα 

Γίνεται ολοκληρωμένος έρωτας το γέλιο 

Γίνεται συρματόπλεγμα η πίστη 

Γίνεται θάρρος η ζωή 

Αν θες να ναι δικιά σου.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Σε λευκό φόντο

 

"Σε λευκό φόντο"

"Να μην υπόσχεσαι" μου είπε η μητέρα 

Κι ύστερα ο καφές ενός χειμερινού δειλινού 

Με έδειξε με το δάχτυλο χαμογελώντας.

Έτσι συνέβη και την πήρα πίσω τη ζωή μου

Κλέβοντας την από τις παλιές μου αμαρτίες 

Γράφοντας με σινική μελάνη ένα τεράστιο Όχι 

Επάνω σε λευκό χαρτί - τι πιο τίμιο 

Εδώ ολόκληρος Χριστός δίδαξε όσα δίδαξε σε λευκό φόντο 

Μην πω και για το περιστέρι του κατακλυσμού.

Η νύχτα έχει ήδη καλώς ορίσει

Στην πόλη των υγρών μονοπατιών και της ομίχλης.

Η φωνή του Τζέιμς Μπράουν αναδεικνύει ένα μπλουζ 

Κι εγώ, κι εγώ ούτε που έχω καταλάβει πως τα μαλλιά μου ασπρισαν.

Λογικά αν ψάξω στις ντουλάπες μου θα βρω πολλά για να διηγηθώ 

Πράγματα βέβαια ημιτελή σαν τα ποιήματα του Σολωμού 

Ημιτελή σαν και τους πιο μεγάλους έρωτες 

Διοργανώσεις δίχως αύριο 

Πρωταθλητές προς αποσιώπηση 

Και προς απάντηση σε κάθε τι η ιερή σιωπή μου

Αν και εκρήξεις είναι πιθανές 

Ήσυχα, πολύ ήσυχα θα πορευθώ προς την αθανασία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Ανάμεσα σε μέρες καύσωνα

 "Ανάμεσα σε μέρες καύσωνα"

Ανάμεσα σε μέρες καύσωνα συμβαίνουν πράγματα απλά 

Τρύγος, φωνές παιδιών, απόγευμα, πλατεία, χρώματα 

Εγώ να γράφω για τον έρωτα 

Και άλλοι να προετοιμάζονται για το μεγάλο ντέρμπι.

Νερό, περίεργες απόψεις, ποίηση 

Οι εξηγήσεις περιττές 

Και το τηλέφωνο νεκρό - πώς κι έτσι;

Έτσι συμβαίνει κι εγώ βρίσκομαι άλλου 

Σε έκταση χωρίς ναρκωτικά 

Με τη φωνή, με τη ματιά τις να περνάει δίπλα μου

Και να γλιτώνω από τον κατακλυσμό ξανά 

Και ας τρεκλιζω και ας παριστάνω τον τρελό 

Η φθινοπωρινή μελαγχολία είναι ακόμα μακριά 

Και αύριο δεν είναι αυτονόητη μια απεργία.

Τα συναισθήματα στις σκάλες 

Οι κόντρες ξεχασμένες στα φανάρια 

Μολύβια ντρέπονται, τετράδια βαριουνται 

Καμπάνες περιμένουν εντολές 

Οι γάτες στις αυλές πάνε για ύπνο 

Σκιές παίζουν κυνηγητό 

Κι η Παναγιά μετακομίζει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Κατά την κάθοδο

 

"Κατά την κάθοδο"

Ήλιος και κρύο, σφήκες και μέλισσες ζωγραφισμένες πάνω σε χαρτόνι από περίεργα μικρά παιδιά. Οχλαγωγία (η κορνέτα όμως απεργει), μια όψη της ζωής διαφορετική που γίνεται να μη βαριέσαι τα χαμένα όνειρα και να θυμάσαι τα λευκά χαλίκια ενός κρυμμένου δρόμου στην παλάμη σου.

Τα σχέδια σου σκέτοι κύκλοι,

οι μέρες σου μοναδικές,

με γκρίζα πρόσωπα τα κτήνη

και οι ανάγκες σου αρρώστιες παιδικές.

Τι σέρνεται και τι χορεύει;

Άγγελοι της κολάσεως;

Μονάδες αφασίας;

Οι γέφυρες δεν επαρκούν για αφομοίωση λέξεων που καλύπτουν τις πληγές,

εσύ στα σκαλοπάτια σου

κι ας πάει να νυχτώσει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ