"Μη φοβάσαι"
Κάποτε πέρναγα το κόκκινο για μπλε.
Τώρα περνώ απ' τα στενά της νοσταλγίας και δακρύζω.
Έχω αφήσει πίσω μου θορύβους και ιδέες
και έχω φτάσει να πιστεύω σε δύο χέρια και δύο μάτια που με πρόδωσαν
και στη ραδιοφωνική φωνή που με καλεί να μη φοβάμαι.
Κι όμως εδώ καράβια δεν υπάρχουν
ούτε και Σμύρνη ούτε κι αχινοι -
είναι πιο βολικές οι προετοιμασίες στη στεριά τώρα που πιο νωρίς νυχτώνει.
Και από το ραδιόφωνο να απλώνεται το "μη φοβάσαι",
το ελιξήριο του αύριο και του φιδιού που σερνεται απολυμαντικά
πηγαίνοντας να απολαύσει και αυτό του ύπνου τη σοφία.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
