"Στο κύκλωμα"
Τα καλοκαίρια γράφουν τις ιστορίες τους (αυτό - αναφορικά) κι εσύ άντε μετά να συνηθίσεις να θυμάσαι αρχιτεκτονικές ωμότητες με κεντρική ιδέα την ελευθερία, απογεύματα γεμάτα με φωνές πουλιών που εντέλει κάποτε σε έκαναν να ορεγεσαι παύσεις ενίοτε μεγάλες και να κρατάς στα χέρια σου προγράμματα παλιών ροκ συναυλιών μαζί με καρδιά, ψυχή και άλλα τέτοια. Τώρα στο δρόμο επάνω σε μια βέσπα, με νεολαία και διαφορετικούς νταλκαδες γύρω σου, με κίτρινες ευχές που 'χουν εμβέλεια το πολύ καμιά εικοσαρια μέτρα, όσο περίπου είναι η νέα σου υφήλιος, κάτω από έναν ήλιο που θολώνει τους ορίζοντες και τη ζωή σου. Όπως λενε και οι παλαιοτεροι: Επανεκκίνηση, να γεννηθείς ξανά, να μεγαλώσεις πάλι, να ζήσεις και να διδαχτεις, να φας άλλες τόσες χυλοπίτες, να ξεχαστεις στα βότσαλα μιας ακρογιαλιάς, να διανυκτερεύσεις σε μπλε ξενοδοχείο, να συνουσιαστεις, να κλάψεις, και να νικήσεις και να νικηθεις, να μπεις σε κύκλωμα με βάση αμερικανικού τύπου δυο πόδια, δυο χέρια, μια σαπισμενη μέση και (για παρηγοριά σου) κάποια ευγενικά (που λένε) συναισθήματα.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου