Ερχόμενος

 "Ερχόμενος"

Έρχεσαι, έρχεσαι πληγωμένος 

Διαφορετικά από παλιότερα το πιάνεις το μολύβι 

Και από πού να ξεκινήσεις - διαψεύσεις 

Και πού να φτάσεις όντας ώριμος

Μα ζωντανός ανάμεσα σε ζωντανούς 

Και τόση ομορφιά στα όρια του ακτίστου.

Χορεύεις, χορεύεις κι έρχεσαι 

Ο μετά-ερωτας κρατά το χέρι σου σφιχτά 

Παρών ξανά δεν αστειεύεσαι 

Χωρίς σταματημό μαζεύεις εμπειρίες.

(Μαζεματα - για επαλήθευση αγάπης).

Οι κήποι περιμένουν άνοιξη 

Απαρατήρητος περνάς ανάμεσα τους

Εργάζεσαι, πονάς, θέλεις ν' ανέβεις πιο ψηλά 

Τον αγαπάς τον κόσμο 

Χώμα βλέπεις να γίνονται τα φύλλα 

Σαν μέσα σ' όνειρο στρατιώτη ηττημένου

Ξέρεις τι γίνεται στον κάμπο

Ξέρεις και από ψεύτικους ανθρώπους.

Σε τελική ανάλυση πονά το ψέμα πιο πολύ απ' την απόρριψη 

Και είναι ανακούφιση μία φυτεία με αμυγδαλιές 

Που τραγουδούν, σε δείχνουν 

Και σου λένε:

Είσαι.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Μεταβαλλόμενος

 "Μεταβαλλόμενος"

Θυμάσαι το όνειρο;

Θα 'ταν πρωτοτυπία ένας αποχωρισμός της μνήμης 

Αναχωρητισμος απ' τον παρόντα δρόμο 

Που πάνω του λιώνει η βροχή καμένο λάστιχο 

Κι εσύ παρόλη την κακομοιριά σου

Βρίσκεις και χρόνο να θαυμάζεις τη ζωή.

Η γη σου μιλάει 

Μα πώς να συνεννοηθείς μαζί της

Σε μία γλώσσα άγνωστη για σένα 

Που δεν έμαθες να διοικείσαι 

Χάνοντας θάρρος 

Όμως κερδίζοντας ποιήματα στη λοταρία 

Που τα χαρίζεις απλόχερα και ξέγνοιαστα 

Σαν το Χριστό που συγχωρούσε γενικώς.

Και πέρα από την πραγματικότητα η οπτική σου

Βλέπεις βρεγμένα αντικείμενα και καταλαμβάνεις γέννηση 

Ακούς να σου μιλάνε για το παρελθόν και καταλαμβάνεις λύσεις εύκολες 

Βλέπεις σειρές αυτοκινήτων και καταλαβαίνεις επικείμενη χρεοκοπία.

Γεύεσαι πάθος - νιώθεις όλη την αλμύρα του

Αστικοποίηση δια των φροντιστηρίων 

Λες ναι - για λόγους ευγενείας -

Θα πας χαμένος συντηρώντας τον παλιό σου κόσμο 

Καθόλου άγιος, ούτε φαντάρος, ούτε και μεγαλοαστος

Στην κρίσιμη ακριβώς την ώρα 

Που από βασαλος καταλήγεις σκέτος καλλιεργητής 

Η κατασκευαστής φθηνών αρωμάτων 

Ή έστω οδηγός μπουλντόζας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Με τη μισή χαρά

 "Με τη μισή χαρά"

Με τη μισή χαρά -

Η άλλη μισή σε πάγκο ιχθυοπωλειου βρωμερό.

Θα γίνει ότι είναι να γίνει 

Και θα συνεχίσω να θαυμάζω όμορφες κοπέλες 

Αλλάζοντας και όχι αλλαλαζοντας -

Πριν απ'το μεσημέρι γεννηθης 

Με την ακρίβεια της σχετικότητας 

Ραμμένη πάνω στο κορμί μου.

Τα χρώματα της νύχτας 

Δουλεύουν σαν τα χώματα οικοδομής - υπό ανέγερση 

Υπάρχουν κι άγονται και φέρονται 

Μέχρι το τέλος μιας αποστολής 

Σ' απόμερο χωράφι.

Πρόλαβαν κι έκλεισαν τα μαγαζιά 

Και έγινε Σαββατοκύριακο τής εφηβείας 

Και καληνύχτα και "σ' αγαπώ"

Γραμμένο μ' άχνη ζάχαρη 

Επάνω σε ληγμένη βασιλόπιτα 

Για την τιμή των όπλων.

Είναι ένα όνειρο, τίποτα περισσότερο 

Είναι μια κοροϊδία τής εμπιστοσύνης 

Ένας βιασμός της πραγματικότητας 

Από κάποιους στίχους ρομαντικούς κι ανεύθυνους 

Ομοίους με πυροτεχνήματα γάμου 

Ίσως και αποτυχημένου.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Κατάσταση πριν από την πολιορκία

 "Κατάσταση πριν από την πολιορκία"

Βαθειά πελάγη και ταξίδια ναυτικών απ' τα παλιά 

Λιμάνια με τεράστιες κοτρώνες στις προβλήτες 

Για ασφάλεια - λέει 

Στα μέρη μου μόνο η νυστα κάνει προκοπή 

Όσο για μας: Μάθαμε

Μάθαμε να συνεννοούμαστε με τα ρολόγια περιμένοντας 

Περιμένοντας το άλογο που κουβαλά τον τελευταίο μονομάχο.

Μ' άφησε το ταξί στη διασταύρωση

Έγινα πια, ωρίμασα - ταχατες 

Και βλέπω με μεγάλη άνεση πίσω απ'τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα 

Γλέντια, κοιταγματα και μοιρασιες 

Αφηρημένη τέχνη, συνταγές μαγειρικής, σεξ κι αναλγητικά 

Ότι πουλιέται εύκολα και ότι δεν πονάει.

Προς Θεού ουτ ' ανηφόρες, ούτε και σταυρούς 

Απέχουμε ακόμα από τους έσχατους καιρούς 

Λέει ο όχλος πάλι.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Κατά την αποχώρηση

 "Κατά την αποχώρησή'

Από τη στάχτη ή από την ποίηση;

Στο φινάλε αποχώρησα εγκαίρως από το παιχνίδι τής σιωπής 

Κι έζησα απροστάτευτος πίσω από λευκά συρματοπλέγματα

Και τώρα που ακούω τις καμπάνες να χτυπούν χαρμόσυνα 

Πατάω φρένο και χαμογελώ 

Και βλέπω αρκετές γραμμές ζωής να συνωστίζονται 

Να ψάχνουν για σφραγίδες.

Ανάγκη να τελειώνουμε με τις γιορτές 

Υποσχέθηκα, υποσχέθηκες

Ισοπαλία, ισοσκελές τρίγωνο 

Στον έλεγχο μηδέν - μειλίχιοι φυγάδες 

Μονάχοι άνθρωποι σοφοί 

Με την ανωνυμία τους κερδίζουν ουρανούς 

Και αποταμιευουν ραβδισμους 

Από την εξουσία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Υπό πίεση

 "Υπό πίεση"

Γιατί σε τελική ανάλυση 

Γινόμαστε σημαντικοί 

Από τ' απομεινάρια μας:

Σκουπίδια ονείρων και αντώνυμα αστέρια 

Έντεχνα ουρλιαχτά τζαζ τραγουδίστριας 

Σε υπόγειο μπαρ

Που μέσα του οποίος μπει βλέπει αλλιώς 

Φιλοσοφεί και ερωτεύεται 

Ξεχνιέται και δημιουργεί αυτά που δεν υπάρχουν.

Ποιος θα το βρει τα δαχτυλίδι;

Η ανομβρία πρόσθεσε αγωνία μπόλικη 

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού...

Λίγοι καταλαβαίνουν πια 

Πώς οι καμπάνες του Εσπερινού 

Εκπέμπουν τέχνη.

Οι δρόμοι με ορεγονται 

Η πίστη θέλει να με μοιραστεί 

Με ταπεινότητα υπάρχω στη ζωή 

Η λήθη αποκουμπι μου 

Και οι περαστικοί τυφώνες 

Γλαφυρά μολύβια 

Για να γράφω ιστορίες.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Την ώρα τής Ανασυγκρότησης

 "Την ώρα της Ανασυγκρότησης"

Απ'το παράθυρο εικόνες - πεταμένες στα σκουπίδια 

Το βραδυνό αεροπλάνο πέρασε - από συνήθεια 

Τάραξε τον καφέ μου - με λέξεις εσωτερικές 

Την ωρα της Ανασυγκρότησης - εκ τού προχείρου.

Δεν είναι και πολύ το κρύο έξω 

Μετά από την αλλά φρουράς 

Το κάστρο πλέον άχρηστο.

Ως και τα μαγαζιά είναι κλειστά 

Ανατροπή και φωτεινές επιγραφές 

Με λάμπες από νέον -

Γιατί έξω να βγω;

Γιατί να κλάψω πάλι;

Οι απορίες ίδιες με τις χθεσινές 

Και ούτε καν βιώματα - ως αφορμές•

Η ιστορία κλαίγεται σαν τρισαθλια ζητιάνα•

Μεταξύ μας είναι δίκαιη η μοιρασιά - ταχατες της μοναξιάς.

Κρατώ στο χέρι μία τράπουλα 

Και από μέσα μου σφυρίζω 

Σκοπούς απ'τη μεγάλη επανάσταση -

Αλίμονο, χωρίς την ύπαρξη κάποιου είδους ιδιοκτησίας 

Δεν αλλάζει ο καιρός 

Κι ο βάλτος είναι είδηση βγαλμένη 

Από την κατάψυξη τού ουρανού -

Ακόμα δύο ώρες μένουν 

Ως το τελευταίο δρομολόγιο 

Προς τον επάνω κόσμο.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Τελετή έναρξης

 "Τελετή έναρξης"

Σχισμή στο χρόνο 

Συμβολισμός μιας αμφίδρομης ανάγκης 

Για επικοινωνία.

Κρύα μέρα, όχλος και αποφάσεις 

Αυτό, το άλλο, το ξινό 

Κι όμως δεν είδαμε 

Μείναμε στην αναμονή 

Κλάψαμε από τύψεις 

Για το καταπράσινο χορτάρι 

Για τα χιλιόμετρα των παρελάσεων 

Για την τιμή της εντιμότητας 

Όταν αρχίζει ο αέρας να φυσά.

Ακούστηκαν τα ταμπούρλα 

Και υψώθηκαν τα λάβαρα 

Ήρθανε φύλλα κίτρινα απ'την Ανατολή 

Ακούστηκε από φωνή αερικου κάποιοι Πιστεύω 

Γύρισα το μεγάλο πόμολο 

Κι ή ταν ακόμα μέρα

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ