Οι χαρταετοί

 

"Οι χαρταετοί"

Είναι στιγμές που με καθοδηγούν φωτιές ουράνιες 

Καθώς φοβάμαι ν' ανέβω στη ράμπα

Το ανορθόδοξο ποτάμι αγριευει

Κι έρχονται και γιορτές

Και τα αμάξια έχουν στολιστεί

Με κόκκινες και κίτρινες σημαίες.

Δεν είμαι παραβάτης

Κι ας κατά βάθος το πιστεύω

Δεν είναι το μικρό παιδί που ήμουνα

Ούτε κι ο άσσος στο σημάδι που υπήρξα.

Βλέπετε η μοίρα λειτουργεί όπως η άνοιξη -

Περνάει και αυτό...

Πράξεις συμβολαιογραφικές και δικαιώματα πανε περίπατο

Γίνονται τα ταξίδια πιο ομαδικά

Γίνονται σύννεφα χρωματιστά του απογευματος

Οι χάρτινοι χαρταετοί μιας Καθαρής Δευτέρας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Στο κατάρτι

 

"Στο κατάρτι"

Ζωή, παζλ από εμπειρίες

Βαθμός ο υπερθετικός

Στον αισθησιασμό και στην ανάγκη.

Κι από απόσταση και όχι

Συνομιλίες με Σειρήνες

Δεμένος στο κατάρτι της πορείας μου

Περνά η ώρα και τα θαύματα καθυστερούν

Κρύβεται πίσω από την πρόκληση αγάπη;

Είναι ο πυρετός τής λευτεριάς

Που με τραβάει απ' το χέρι

Είναι μεγάλα γεγονότα που με γέννησαν

Σαπιζω μέσα στην κοινωνικότητα

Που έγινε κανονικότητα

Και ο Χριστός σταυρώθηκε

Και ο σοφός Σωκράτης ήπιε κώνειο

Και άμμος από την έρημο

Σκέπασε τη ζωή μου.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Στη ρουλέτα

                             "Στη ρουλέτα"

Κατά την δωδέκατη ώρα

Θα αρχίσουν να κυκλοφορούν οι μασκαραδες

Άνθρωποι που αλλάζουν ύφος και μορφή

Μόνο και μόνο για να φαίνονται.

Η νέα η θρησκεία αφιερωμένη

Στη μετατόπιση και στον εγωισμό

Με νέα ιερά που χτίζονται

Με νέα λόγια που προσφέρονται

Με νέα ψέματα που αφειδώς προσφέρονται

Όπως παλιά και όπως πάντα.

Μικρός και παντογνώστης δεν ισχύει - δυστυχώς

Χάνοντας φτιάχνεται ο άνθρωπος

Με μοιρολόγια τρέφεται

Κι ευτυχισμένη η στιγμή που ξεψυχάει

Έχοντας μεταλάβει πρώτα αφοβια

Βγαλμένη από τον μηδενισμό τής ύπαρξης του.

Το λοιπόν ιδού ξανά εγώ εδώ

Καγχαζοντας παρότι λαβωμένος

Σεμνός στη χαλαρότητα μου

Να περιμένω φως τής άνοιξης

Κρατώντας παλαιά φωτογραφία μιας γυναίκας

Και στ' άλλο μου τι χέρι θραύσματα ελπίδας

Βαρβάρα να με κρίνουν οι απόψεις των στιγμών

Και να 'χω μπρος μου μια ρουλέτα να γυρίσω.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Πορευόμενος

 

"Πορευόμενος"

Υπολογίζω την ταχύτητα της έκρηξης

Πετώ επάνω από την πόλη λαβωμένος

Από στόμα εξασφαιρο

Κι από το ψεύτικο της αίμα.

Ακόμα δεν ωρίμασα

Μιλάω στον πληθυντικό και απορώ

Πώς μπόρεσα να ορκιστώ για τόσες 

Άχρηστες ιδέες και μορφές.

Έτσι κι αλλιώς δεν έζησα ποτέ μου εν ειρήνη

Και όταν πήγαν να μου μάθουν να πιστεύω

Την βροντηξα την πόρτα δυνατά

Απελπισμένος ων μα και ερωτευμένος.

Κι εκείνη

Πρόφερε τ' όνομα μου 

Με δισταγμό προχώρησε προς το παλάτι της.

Δεν μίλησα, δεν έκλαψα εκείνη τη στιγμή

Άφησα για αργότερα την μάχη

Για την σωτηρία της ψυχής μου.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Η ιστορία κάποιου τέλους

 

"Η ιστορία κάποιου τέλους"

Κι ακούω μουσική που δεν υπάρχει

Και καθαρίζω χιόνια άυλα απ' την αυλή.

Από ψηλά κατέρχεται ο θρίαμβος της λογικής

Και γίνεται ο έρωτας συμπληρωματικό στοιχείο

Ω απομυθοποίηση, ω νοσταλγία

Της γερασμένης λεωφόρου όπου μεγαλώσαμε

Τού κίτρινου πανιού που χαλαρωσαμε

Των στασιδιων των επισήμων

Των συσσιτίων των φτωχών

Τής μούντζας και τής χούφτας.

Κι ο βασιλεύς απέθανε

Και λάλησε ο κόκορας επτά φορές

Και έγινε οι νέα μοιρασιά

Και εστιψε ο Κύριος το πορτοκάλι.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ