Θλίψη
Υιοθεσίες και υιοθεσίες
κι ύστερα νουθεσίες από νοήματα κενές
σαν μεταχειρισμένοι τάφοι.
Αγγεία και αγγειοπλάστες,
έξω από τα εργαστήριά τους η βροχή
καθυστερεί σκοπίμως κάθε σκέψη,
μολύνει την πραγματικότητα
προσθέτοντας χιλιάδες όνειρα ψευδή
στις πιο ξεκάθαρα ευαίσθητες ψυχές:
Ζωή μαυραγορίτισσα,
φίλη μιας ξακουστής ολιγαρχίας -
ω κρότοι, λάμψεις, ψέματα
και διφορούμενα ποτάμια των χρησμών -
θα ρθει η ώρα για να ανέβουν τα κοπάδια στα ψηλά βουνά -
εκδίκηση τού αόρατου σήματος -
περιφρονεί τον βιαστή η εποχή
και περισσεύουν οι ευχές
και λείπουν απ' την αγορά οι καστανάδες,
οι μαστόροι, οι ταχυδακτυλουργοί -
τούς εξοντώσαν βάρβαρα
οι ανειδίκευτοι εγκληματίες.
Έτσι, τα πράγματα έχουν ανατραπεί,
η έλλειψη ηλίου έκανε
να ακούγονται οι φωνές βραχνές
κι η προσφυγιά απέραντη κατάρα.
(Απόστολος Βεργής)
