Τι κόλαση!

 

"Τι κόλαση"

Σαν ήλιος που βαρέθηκε ανθρώπους να υπηρετεί

Σαν κεραυνός που ξεμαθε να πέφτει

Στεφάνι προηγούμενης χρονιάς

Ψαλμός από αυτούς που στρώνουν τα κρεβάτια

Λέξη εγώ και πίσω της έρωτες τελειωμένοι

Ανάγκες μικροαστικές - για κάλυψη:

Ποτέ να βγεις; Πού να κυκλοφορήσεις;

Τα κίτρινα τα φύλλα να προλάβω προσπαθώ

Και τα σπαθιά των ιπποτών να αποφύγω.

Και κάνω σχέδια ρομαντικής μορφής

Τι ξεπεσμός - οδήγηση εκτός τής μνήμης

Τι κόλαση να βλέπω κείνη που αγάπησα βαθιά

Σε ξένα χέρια.

Τι κόλαση, πόση φθορά, ποια χείλη και ποια χέρια

Αυτά που έσκιζαν για χρόνια

Κόλλες τής αναφοράς γεμάτες με ποιήματα

Γραμμένα με καρδιάς ζεστό πηχτό το αίμα.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Προδοσία

 "Προδοσία"

Ακόμα πόσα χρόνια την καλή την είδηση να κυνηγώ;

Δεκαετίες της απάτης και παραχωμενες ώρες μπλε

Τι να ξεχάσω, τι να θυμηθώ

Παίζοντας σαν μικρό παιδί με μια μεγάλη μπάλα

Ολόκληρη τη γη λίγο πριν το ημίφως κυριεύσει τη ζωή μου.

Είμαι αυτά που μαθα να πιστεύω

Λυρικοτητες, αυγά πουλιών με μακριές ουρές

Έχοντας πέσει πίσω απ' κρεβάτι της αγάπης

Έστελνα χαιρετίσματα για χρόνια στην μεγάλη αγαπητικια

Στην αποικία της απόστασης: Χριστός Ανέστη

Στην αποικία της αντίστασης: Το άπειρο μπορεί να περιμένει

Στη νύχτα της χρεοκοπίας: Υπάρχουν κάπου και βουνά

Πράγματα απλά και λέξεις διφορούμενες

Λευκά μακριά πουκάμισα

Πριν του θυσιαστήριου την ώρα

Τραγούδια, τραγούδια

Με μια της λέξη φτιάχτηκαν όλα τα λόγια τους:

Προδοσία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Αισιοδοξία

 

"Αισιοδοξία"

Περνώντας μέσα από το απόλυτο κενό

Γεννιέται ένας νέος κόσμος

Άνθρωποι που δημιουργούν

Που περπατούν καμαρωτοι τα απογεύματα στους δρόμους

Που παίζουν σαν μικρά παιδιά 

Που διαρκούν και που διδάσκουν την αγάπη.

Γαλήνη, αραχνοΰφαντα πανιά, άνεμος χλιαρος

Παρατηρώ από μακριά την ανανέωση

Που έπεται των πόνων.

Καινούργια γέννα, χρυσό βραδάκι

Κι ο χυμός πορτοκαλιού δροσιστικός

Η φύση και ως αισιοδοξία

Αρκεί οι λέξεις να προφέρονται σωστά:

Α ν α ν ε ω σ η,  ε λ π ι δ α,  φ α ν τ α σ ι α,  δ ι κ α ι ω μ α τ α.

Χωρίς φαντάσματα ξεμαλλιασμενα 

Το αύριο παραμένει ανοικτός λογαριασμός 

Και θα 'ναι μέρα γιορτινή

Σαν θα κερδιθει από τους προδομένους.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Τότε

 

"Τότε"

Γυρίζοντας προς τη στεριά

Στενή συνείδηση, συνεργασία

Κι ο κόμπος στερεός και ιδιότροπος.

Μέρα, θέρος, ουρανός και ύπνος -

Από την εποχή τής πιο γλυκιάς φυγής

Απόσταση, αποστολή, αποστασιοποίηση

Με τόσες γνώσεις στο τσουβαλι σου

Καμιά ανάγκη για ξενάγηση

Σε όσα έχεις ξαναζήσει.

Και διπλογεννημενος

Με διαφορετικές ταχύτητες

Η άνοδος, τα ίχνη κι όσα μπορείς να θυμηθείς

Αντίστροφα, κάπως διαφορετικά

Με ένα θλιβερό κουδούνι στο λαιμό σου

Τότε, τότε, τότε και ποτέ

Ως καρυοθραύστης και ως θερμαστής

Δεν θα αρχίσεις το καινούριο σου ταξίδι.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Αντίστροφη μέτρηση

 

"Αντίστροφη μέτρηση"

Ότι λυγίζει ανορθωνεται με τρόπο μυστικό.

Το τέλος είναι μια ιδέα πονηρή.

Πού είσαι; Τι κάνεις;

Κόκκινος ήλιος και απόγευμα των επαφών.

Φοβάσαι που τα χελιδόνια φεύγουν;

Ο χρόνος παίζεται στα ζάρια

Και οι θεοί νεκροί

Με τα χαρτιά της τράπουλας σημαδεμένα.

Αυτό το όνειρο το λέμε και φθινόπωρο

Ζωής τα τρία τραύματα

Όλα μαζί, με τη σειρά εχθροί προ των πυλών.

Πάλι τα λόγια λίγα

Στο δάσος που μαθαίνεις πως να λες ανώδυνα την καληνύχτα.

Και ναι, και ίσως

Και τι σε νοιάζει το τι είναι σιγουριά

Οι φάροι στη στεριά σπανίζουν

Τρύπια τα παντελόνια τού μεγάλου βασιλιά 

Και τα τριζόνια να μετρούν ήδη αντίστροφα

Τον λιγοστό τους χρόνο -

Στο κάτω κάτω και πάλι κάπου θα συναντηθούμε.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Κλήση από το μέλλον

 

"Κλήση από το μέλλον"

Καμπάνες μας καλούν

Στο πάρτι των αχόρταγων δημιουργών.

Η μαστοριά παινευεται

Κατά το πρωινό τού φυσιολογικού κατατρεγμού:

Να βρεις τρόπο να ζήσεις άνετα

Να απολαύσεις χρονικές εναλλαγές

Να μην σου χρειαστεί να πεις συγνώμη σε κανένα.

Μέχρι να έρθει το απόγευμα

Και οι πηγές αρχίσουν πάλι να προσφέρουν το νερό της μνήμης δωρεάν

Και γίνουν οι πληγές μυθιστορήματα

Για να χεις για να κοκορευεσαι ότι κι εσύ υπήρξες κάτι.

Τι έγινε;

Γίναν οι φάροι ηλεκτρονικά συστήματα;

Φοβάσαι;

Το φάντασμα της Αριάδνης περιφέρεται

Πουλά τα νήματα του ακριβά

Σαν μέσα σ' όνειρο

Ένας χαρταετός, μια σαύρα κι ένα κενό κανάτι.

Πώς λέμε πόλεμος;

Ακριβώς αυτό το πράγμα

Αλλά με εσωτερικό ρυθμό και ενικό τον αριθμό

Εσύ, εγώ, ο άλλος ο περαστικός

Πέφτουμε με κλειστά τα αλεξίπτωτα

Στο λάκκο των λεόντων.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

Ύστερη μνήμη

 

"Ύστερη μνήμη"

Στην ίδια θέση

Μη δίνοντας ομολογία πίστεως

Άλλωστε δεν έφτασε της κρίσεως η ώρα

Πρωί σε ανεμοδαρμένο δρόμο

Φαντάζεσαι ηρωισμούς, φαντάζεσαι ανάποδα τον κόσμο.

Είσαι καχύποπτος, πιάνεις τα κύματα

Σου έχει μείνει πίκρα από τον αποκλεισμό του έρωτα

Καθώς ο κόσμος ρέει.

Κι όμως

Εσύ μου έμαθες να φεύγω

Να μην υπολογίζω τις μεγάλες αλλαγές

Τον πόνο, τις βροχές, όλες τις παλιακες φοβίες μου.

Και τώρα κάθεσαι και κλαίς

Γιατί φυσάει δροσερός αέρας

Γιατί το φίδι κρύβεται βαθιά μέσα στο χώμα

Γιατί τα δέντρα ρίχνουνε τα φύλλα τους.

Του χρόνου ολα θα χουν ξεχαστεί.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ