"Ύστερη μνήμη"
Στην ίδια θέση
Μη δίνοντας ομολογία πίστεως
Άλλωστε δεν έφτασε της κρίσεως η ώρα
Πρωί σε ανεμοδαρμένο δρόμο
Φαντάζεσαι ηρωισμούς, φαντάζεσαι ανάποδα τον κόσμο.
Είσαι καχύποπτος, πιάνεις τα κύματα
Σου έχει μείνει πίκρα από τον αποκλεισμό του έρωτα
Καθώς ο κόσμος ρέει.
Κι όμως
Εσύ μου έμαθες να φεύγω
Να μην υπολογίζω τις μεγάλες αλλαγές
Τον πόνο, τις βροχές, όλες τις παλιακες φοβίες μου.
Και τώρα κάθεσαι και κλαίς
Γιατί φυσάει δροσερός αέρας
Γιατί το φίδι κρύβεται βαθιά μέσα στο χώμα
Γιατί τα δέντρα ρίχνουνε τα φύλλα τους.
Του χρόνου ολα θα χουν ξεχαστεί.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου