Κοντά σε μιαν άλλη βροχή

 

"Κόντρα σε μιαν άλλη βροχή"
Απέφυγε την παρακμιακή πλευρά ενός θόλου απογεύματος χτυπώντας πάνω σε μια κόγχη τον αγκώνα του, έχοντας πια ένα προσωρινό σημάδι πάνω του που για τον ίδιο σήμαινε εξαίρεση ή και το θάρρος κάθε προσωπογραφίας.Ταχατες αντίσταση • από εκεί και πέρα άνθρωπος για ανθρώπους και αρκετά πουλιά απέναντι του να βγάζουν ακατάληπτες κραυγές• από εκεί και πέρα και η ειρωνεία που συντηρεί τους γνήσιους ποιητές στις εποχές της ξηρασίας.
Κάθισε σ' ένα απλό παγκάκι ( ή μήπως ήταν θρόνος;) και το μέλλον απελευθερώθηκε από τα ενδύματα της σιγουριάς, δείχνοντας προς τη σκοτεινή πλευρά της ζωής, προς μια απαγορευμένη (για κάποιους χαζοχαρουμενους) ζώνη• που όμως είναι εκείνη που παράγει σιλουέτες, σκληρά μέταλλα, γενναίους πολεμιστές, ηλίθιους ερωτευμένους, λογάδες στοχαστές και κυνηγούς της φαντασίας.
"Είναι αστεία η ζωή, ειδικά όταν σε αντιμετωπίζουν σαν ανύπαρκτο" σκέφτηκε κι άνοιξε μια ομπρέλα που κρατούσε για ώρα ανάγκης.
Και έβρεξε. Έβρεξε αστέρια, έβρεξε άγιες μορφές, έβρεξε ιστορία, έβρεξε φύλλα φθινοπωρινά, έβρεξε του Ικάρου τα φτερά, έβρεξε απιστία...
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ