Για το μοιραίο τελευταίο επιφώνημα τού Ιησού

“Για το μοιραίο τελευταίο επιφώνημα τού Ιησού”

Επομένως, δεν είναι σίγουρο πως είναι αναπότρεπτη κάθε επιστροφή

Κάθε Δευτέρα η οποία έχει υποτιμηθεί από ανώτερες δυνάμεις -

Κι όπου υπάρχει αρχοντιά, βρίσκεται πιο κοντά ο ορισμός τής τραγωδίας:

Άγγελοι δίχως αύριο, στις πλάτες τους,  κουβαλούν χιλιάδες προφητείες

Και από δω ως και το πιο ψηλό απ' τα απέναντι βουνά

Χτίζονται καθημερινά βίοι Νέων Αγίων.

Χτίζονται βίοι, αναστηλώνεται η μοναξιά, πιο δυνατά πατάει το μολύβι στο χαρτί:

Υγεία, βλακεία, αντοχή και Ολυμπιακοί Αγώνες.

Θέλω να πω ότι κοστίζουν οι γκραβούρες ακριβότερα 

Από τα μνήματα των πρωταγωνιστών τους

Και από τα μηνύματα κάθε απελπισμένου στρατηγού

Που ζει για να οραματίζεται επιτυχίες.

Δηλαδή, όλοι οι δρόμοι έχουν ταχθεί με την πλευρά τού μέλλοντος:

Κράτος εν κράτει, αποδοχή – αναγκαστικά

Και Παναγία στη γωνιά να χύνει δάκρυα πολύ γλυκά -

Και το νεότατο χαμίνι που χαμογελά

Σημαίνει διαχρονικά: ελπίδα δίχως όρια

Ή ροζ τής κουτσουπιάς ή Νέο Ευαγγέλιο

Από αυτά που γράφονται συνήθως νύχτα.

Κι εγώ πορεύομαι, αναζητώντας μια ακολουθία από άπιστους -

Δώσε μου Κύριε δύναμη ελάχιστη

Να βλέπω τις κινήσεις των ανθρώπων

Που χορεύουν μες στη νύχτα.

Ζήσαμε και μετά απ' την απελευθέρωση σαν οικογένεια

Συνδετικοί δεσμοί: κοινές μας αμαρτίες -

Τόσες που τώρα γέμισε η πλατεία τού χωριού φτερά περιστεριών:

Δεν σταματάει η φθορά, δεν έχουν τέλος οι θυσίες.

Λοιπόν, ας πάμε γι' άλλη μια φορά στη Σταύρωση, στον Επιτάφιο και στην Ανάσταση

Ας μετονομαστούμε πάλι σε εθελοντές αντί για τυχοδιώκτες.

Κι ο Κήπος τής Γεσθημανής θα μας αναγνωρίσει

Τα βλέματά μας θα 'χουν μέσα τους και το καλό και το κακό -

Χωρίς καθόλου άγχος, με σιγουριά

Με τα πιστόλια έτοιμα και με τούς σιγαστήρες βιδωμένους:

Τα τέλεια εγκλήματα συμβαίνουν σιωπηλά

Όπως κι ο τέλειος Θεός

Αυτός που μόνο βλέπει.

Βλέπει μπερδέματα μιας ιστορίας η οποία επιστρέφει -

Και να γιατί:

Για το μεγάλο κάστρο-φυλακή

Τώρα κέντρο πολιτισμού για απογόνους.

Δηλαδή απλώς ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής μέσα στο τώρα

Ή και το όνειρο ενός μικρού παιδιού

Αυτό το όνειρο που επαναλαμβάνεται

Καθώς εκείνο μεγαλώνει.

Γιατί η ιστορία φτύνει όλους αυτούς που την αντιλαμβάνονται συλλογικά -

Ω θέσεις των συμβόλων – ακεραιότητα:

Μάρτυρες, Άγιοι και Θησαυροί  - όλοι μαζί

Για το μοιραίο τελευταίο επιφώνημα τού Ιησού -

Ω επαναφορά τού κόσμου - φαντασία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΑ ΒΕΡΓΗΣ