Δύο ποιήματα

 

"Ως στρατιώτης"

Το εισιτήριο μου στέρησε

Το τρόλεϊ προσπέρασε

Τη στάση.

Δεν έχω εφεδρείες, δε με νοιάζει

Η τύχη δεν γνωρίζει να δικάζει

Την ανάγκη.

Το κλείσιμο ως πρόσωπο Θεού

Και φως πρωτοχρονιάτικου φανού

Τυφλώνει.

Και μια τρελή χορεύτρια

Κάποιας παραίσθησης γητευτρια

Με κλέβει.

Και χορηγίες και χιλιόμετρα -

Το όνειρο μια φεγγαροπετρα

Κυκλώνει.

Ένα χαμόγελο με δείχνει 

Είναι πολύ πυκνό το δίχτυ

Της αγάπης.

Και βρίζω και μονολογω

Κι ως στρατιώτης πάλι

Ξαγρυπνω 

Την ποίηση την προωθώ αγκομαχωντας

Τους κλέφτες υποδεχομαι χοροπηδώντας.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ 

"Ανανεώνοντας'

Αιώνες μακριά από την σταύρωση

Χωρίς φανάρια διασταύρωση

Μπουμ και αποτυχία.

Βλέπω διπλούς τούς στιχους μου

Ματώνω για τούς στόχους μου

Βουτιές στην αναρχία.

Σκηνή από παράσταση

Μια όμορφη κατάσταση

Λατρεία και θρησκεία.

Ο θίασος κουράστηκε

Την θεία γνώση καταράστηκε

Προς τα βουνά πορεία.

Νέο λουλούδι άνθισε

Κι ένα κομπιούτερ χάλασε

Καινούργια η φιλία.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ