"Στο δρόμο της επιστροφής στην αταξία"
Πόσο καιρό θα προσκυνας τα φυτεμένα ψέματα ακόμα;
Δονήσεις, οξυγόνο και απόγευμα
Άνθρωπος όπως Θεός - ή γλάστρα
Που την ποτίζεις κάθε μέρα
Κι αντιδρά.
Ελπίζεις και διχαζεσαι
Δικάζεις και δικάζεται
Κατ' απ' των δέντρων την σκιά
Βγαίνουν ανάποδοι οι στίχοι
Οι στόχοι, τα ποτάμια, τα κενά - αποτοξίνωση
Και το λεωφορείο της γραμμής στο δρόμο της επιστροφής
Στην αταξία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου