"Κατά την ανασυγκρότηση ενός προσκυνητή"
Από μικρός συνήθιζα να παίζω με καθρέφτες.
Μια απλή μετακίνηση και όλα άλλαζαν -
Άτιμες οπτικές γωνίες.
Τα καλοκαίρια παρατηρούσα τους παραθεριστές
Να τηγανίζουν πιπεριές δίπλα στη θάλασσα
Πεζός εκεί που έσκαζαν τα κύματα
Που έφερνε ο καύσωνας
Και μελαγχολικός για κείνη τη μελαχρινή
Με το κοντό φουστάνι.
Άξονας μου μια σειρά μεταμορφώσεων:
Ένα φτερό περιστεριού σε ζαρι
Μια παλιά αξίνα σε τροχόσπιτο
Ένας ιστός αράχνης σε πλυντήριο
Μια άγκυρα σε Παναγία.
Πολλοί με είδαν έτοιμο
Πολλοί κατάλαβαν πως άλλα ήθελα
Ειδικά όταν αντιμετώπισα τη μιζέρια
Αρκετών κοινών μεσημεριων του Ιουλίου
Μες στην πόλη
Συνήθως άγουρος, προσμενων και ταχυδακτυλουργός
Αδιάφορος για σμήνη ηλίθιων που με προσπερνούσαν:
"Καλό σας ταξίδι άρχοντες
Ποτάμια, λίμνες, θάλασσες
Δικά σας βιλαέτια.
Αφηστε μου μονάχα μια πορεία
Να πάω κι εγώ να προσκυνήσω το ανέφικτο
Να χω να πω και άλλα στην απολογία μου
Και να πετάξω στη χαράδρα το καπέλο μου
Όταν θα έρθει κείνη η στιγμή.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου