Τo ξύλινο κλειδί

 

"Το ξύλινο κλειδί"

Τα πληκτρολόγια δεν θα σιγήσουν σαν θα φύγεις

Σαν θα χαθείς μες στη βροχή

Όταν με τη σιωπή θα γίνεις σύντροφος

Ξεχνώντας όσες λεπτομέρειες σε απαρτίζουν

Όταν την ακοπη την τράπουλα θα σκίσεις

Και θα καβαλήσεις μαύρα σύννεφα

Που θα σε ταξιδέψουν.

Ποιοι προγραμματισμοί και ποια αινίγματα;

Πενθούν οι άσχετοι κι οι σχετικοί

Ψάχνουν να βρουν της ηδονής αγγίγματα

Μεσα σε σάπια κρασοβαρελα

Ή σε εγκαταλελειμμένα βενζινάδικα

Κι ο χρόνος τούς ξεράνει.

Κάποτε ήθελες προβολή και αναγνώριση 

Και μια πηγή με γάργαρο νερό -

Σου έδωσαν μαχαίρι, σου έδωσαν 

Και ένα ξύλινο κλειδί

Που στου παραδείσου την πόρτα έσπασε

Σε χίλια δυο κομμάτια.

Και η ηχώ παρέμεινε για να θυμίζει

Σαν και τον σκύλο της αυλής που διαρκώς γαυγιζει

Καθώς λυπάται για το αγαπημένο σου το δέντρο που δακρύζει.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ