"Αστερισμοί"
Αυτό δεν είναι μια καμπάνα που χτυπά
Μέσα στο κρίσιμο απόγευμα δεν είναι καν αγάπη.
Στην ποταμιά γεννήθηκε υπομονή
Λαμπρές ιδέες πέθαναν στον πόλεμο
Χρησμοί ενταφιάστηκαν νωρίς νωρίς
Στις γειτονιές επικρατεί μια ύποπτη γαλήνη.
Εσύ επέστρεψες στη βάση σου
Στρίβοντας το τιμόνι αρκετές φορές
Και να που έγινε και άναψαν τα φώτα
Και να που άρχισε να γδυνεται η απουσία
Πουτανα μνήμη, άτιμα ψέματα
Για ποιες προβλέψεις να πεθάνεις;
Για ποιες καρδιές να σταυρωθείς;
Στο νέο βάθρο σου υπάρχεις διαφορετικά
Μοιάζει με τον μαρμαρωμένο βασιλιά
Μοιάζεις με τους απόμαχους ημίθεους
Που έγιναν αστερισμοί
Για να θυμίζουν.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου