Ήταν υπόγεια η ανυπακοή μου
Νερό δεν ήπια από της προστυχιας τα λάβαρα
Δεν άθροισα, δεν έκλαψα και δεν υπήρξα βασιλιάς
Των ηττημένων.
Κι ο άνεμος μαζί σκόνη έφερε και αρκετές ανοησίες
Πορεία προς το αναπόφευκτο
Και μάχη με τη μοίρα.
Και μοιρασιά των ιλαρων θαυμαστικων
Και μπόλικα πιστόλια στον αέρα
Και πίνακες με εκατό κουμπιά
Και άνοιξη το γύρισμα τού κόσμου.
Ναι, ήταν υπόγεια η ανυπακοή μου
Κρυφή μου κούφια δήλωση
Κατά των λόγων της σποράς
Κατά των κεραυνών πού έστελνε ο νότος στο βορρά
Κατά σταυρών, κεριών και αποτίμησης.
Τώρα συνομιλώ με δέντρα και με σύννεφα
Πετώντας στα σκουπίδια την πραγματικότητα
Πετώντας στα σκουπίδια εργαλεία χθεσινά
Πετώντας στα σκουπίδια τις απόψεις.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Υπέροχο!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ
Διαγραφή