Σπασμένα σύννεφα, μετράω τα κομμάτια τους
Και διαυγές απόγευμα που μου αδειάζει την καρδιά.
Μετά από την τρίτη μέρα εξασθενεί η μνήμη
Γίνονται τολμηροί οι άνεμοι
Και οι ψαλμοί αλλάζουν τόνο
Εγώ πιστεύω και στο όχι και στο ναι
Οι άλλοι στήνουν τελετές
Στολίζουν τις διαφορές
Και ένα ημερήσιο αστέρι ειρωνεύεται τον κόσμο.
Υπάρχουν μήνες αρκετοί για αλλαγές
Υπάρχουν δέντρα και νερό και ζάχαρη
Τίποτα δεν θα απομείνει
Η μέρα έχει κρεμαστεί απ' τις επιθυμίες της
Πριν λίγες μέρες χιόνισε επάνω στα βουνά
Ήταν το τελευταίο χιόνι τής χρονιάς
Ήταν το τελευταίο όνειρο παιδιού
Που βιάζεται να μεγαλώσει.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου