"Μαζί με δύο ζάρια πέτρινα"
Σαν παραπλανημένος αντιήρωας θαυμάζεσαι
Σε κατσαρόλα ανακατεμένος
Φεύγοντας απ' αυτή μοντέρνος χωρικός
Πόνος οξύς χωρίς ισορροπία.
Δεν θέλεις να μιλάς για τις παραλλαγές
Δεν θέλεις να μιλάς για τον χασάπη, για τον φούρναρη
Της συνοικίας που μεγάλωσες
Και έμαθες να λες σε όλους καλημέρα.
Κάνει πως βρέχει
Και υποτίθεται πως είναι καλοκαίρι
Και τα γεγονότα περιθάλπονται πιο εύκολα.
Είναι αφθονες οι κληρονομιές για παστρικους της παραπληροφόρησης
Κι απ' όπου πέρασες σαπίζουν σκόρπιες οι αφίσες
Απ' όπου θα περάσεις η σιωπή είναι χρυσός - σε περιμένει
Μαζί με δύο ζάρια πέτρινα
Κοσμήματα ταγμένα στην υπηρεσία σου
Και ας την ξέρεις πώς να χάνεις.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου