"Απόγευμα της έλλειψης"
Με τούς ανέμους και τις λέξεις έρχονται οι αλλαγές
Αλλά να τρέξεις πού;
Σταθεροποίηση - ως συνταγή κι ως σύνθημα
Και η αυτογνωσία ως συνθήκη.
Κι όμως, έχουν επιβιώσει χίλιοι δρόμοι μυστηριακοι
Γέφυρες, κλαξον, κάγκελα, συρματοπλέγματα στις κορυφές
Οι μέρες της μεγάλης αφθονίας έφεραν άγριες σκηνές
Επάνω στα πανιά των σινεμά
Κι οι απαντήσεις για ακόμα μια φορά κόφτες:
Ναι, όχι, ίσως, εξαρτάται - από τι;
Τα κάστρα ως διακοσμητικά στοιχεία
Τα μπλουζ ως δεσμοί με την πραγματικότητα
Κανείς δεν πέφτει, κανείς δεν πέφτει
Οι προτιμήσεις παρδαλες
Και οι λεοπαρδάλεις στα κλουβιά τους.
Οι κεραυνοί διασκεδάζουν την ορφανια τους
Πέφτοντας ποτ' εδώ και ποτ' εκεί.
Απόγευμα της έλλειψης - δήθεν λυπητερό
Μα κατά βάθος αποκουμπι ύπαρξης
Ποίημα από μόνο του, ποίημα φρέσκο.
Κι η πόλη μου διάφανη - λόγω καλοκαιριού
Πλανόδιοι ρολιστες αποφεύγουν το παρόν τους
Κρύβοντας τις σημαίες που κρατούσαν μέχρι χθες
Ψαχνουνε τις βροχές που δεν θα πέσουν
Καθόλου έτοιμοι για έρωτες πραγματικούς
Και μεθυσμένοι εντελώς
Ιδανικοί πελάτες των πορνείων.
Με ρώτησαν αν ξέρω να διαβάζω τις κινήσεις απ' τα σύννεφα
Και τούς απάντησα αρνητικά
Έχοντας θυμηθεί μία γυμνή γυναίκα
Κι έναν μεγάλο κρίνο που είχα συναντήσει προ καιρού.
Και ο καιρός ακάθεκτος πηδάει
Από δέντρο σε δέντρο
Από σκιά σε σκιά
Από λακούβα σε λακούβα
Από τον κάμπο στα βουνά
Και από κει στην ιστορία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου