"Για τα κεριά που σύντομα θα σβήσουν"
Ημερευση, και η ζωή πορεύεται ανάποδα
Στους δρόμους της αγάπης.
Ο κρίνος, τα καμμένα λάστιχα, και οι πωλήσεις
Με συνοδεία μουσική
Με δόξα και με χάρη
Με υστερες πενήντα λέξεις το πολύ
Το τέλος γράφεται ψυχρά
Σε μουχλιασμενους τοίχους.
Υπάρχουν και οι άνεμοι της άνοιξης
Υπάρχουν και οι άγγελοι της αναρχίας
Σε διπλωματικά συνέδρια συμβιβασμοι
Σε τυπικά εκκλησιών επικυρώσεις.
Και, το τελευταίο τρένο της ημέρας πλησιάζει στο σταθμό
Και της ανάγκης τα φιλιά ζοριζονται
Κι ο οργασμός εκείνης συμμαζευεται πνιχτα
Πίσω από τεραστία περαθυροφυλλα κλειστά
Τον ήλιο που σαλπάρει παραβλέποντας
Για μια στιγμή που σύντομα θα ξεχαστεί
Για τα κεριά που σύντομα θα σβήσουν.
ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου