Κραυγές γένους θηλυκού

 

"Κραυγές γένους θηλυκού"

Δίχως μνημονικό, με άποψη, στη φυλακή τού δρόμου.

Μια εμπειρία όλη κι όλη

Επάνω στην ακμή μιας δήθεν άνοιξης

Η νοσταλγία στρατηγός

Και η καρδιά σου τόσο μόνη

Μέσα στη λάμψη τού κενού ορίζοντα

Σενάριο κι αυτό παλιάς πηγής

Που την κοιτάζεις να στερεύει.

Θα έρθει άλλη μια νύχτα -ως επαίτης

Με δισταγμό

Σαν την ερωτική βροχή που δεν ξεχνάς

Σαν τον Θεό που δεν τον προσκυνάς

Σαν τις ρυτίδες σου - τις πιο καλές σου φιλενάδες.

Βυθίζεσαι, έχεις απελευθερωθεί

Τώρα πια απ' το φως σου δεν τυφλωνεσαι

Και οι κραυγές σου είναι γένους θηλυκού

Έτσι, για να γεννάνε

Για να διαιωνίζουν συναισθήματα

Για να μοιρολογούν τα περασμένα.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ