Η αλήθεια τού τέλους

 

"Η αλήθεια τού τέλους"

Πλανόδιοι μικροπωλητές και εραστές περαστικοί

Στο δρόμο προς το αύριο.

Κι εγώ με το μολύβι της καρδιάς

Ποιώ της διαρκείας ορνιθοσκαλισματα

Βλέποντας τη ζωή ανάποδα

Μυριζονταν αρώματα καφέδων

Ζώντας, που λένε, υπό απαγόρευση, ζητώντας άλλοθι

Ζητώντας λίγο χρόνο παραπάνω.

Τις στάμνες μου τις έσπασα προχθές

Τις στάχτες μου τις ονειρευτηκα να έχουν σκορπιστεί σε καταπράσινο βουνό

Τα δικαιώματα μου τα απώλεσαν σαν έχασα τού έρωτα το στοίχημα

Γι'αυτό και τώρα ερευνώ καταγωγές, αναφορές, αναγωγές, θυσίες.

Και δεύτερη καρέκλα δεν υπάρχει

Και έτσι πια ο εαυτός μου δεν μοιράζεται -

Ουτ' από δω, ουτ ' από κει δεν βρίσκεται

Τού τέλους η αλήθεια.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ