Κατά το ξύπνημα

 "Κατά το ξύπνημα"

Κατά το ξύπνημα

Όταν η άμμος τών ονείρων παραμένει στην καρδιά.

Θυμός και γέλιο

Μέχρι τα μούτρα σου να τ' αναστήσει παγωμένο το νερό

Κι ύστερα η πετσέτα σου, ισιωνει την πραγματικότητα

Προτού αρχίσουν τα τηλεφωνήματα

Προτού αρχίσεις πάλι να θυμάσαι

Ποια ήταν, πώς ήταν και τι έγινε.

Ήταν κι εκείνη ένας δρόμος προς την κόλαση;

Ήταν παράθυρο ή ματαιοδοξία;

Πόσους να κάνεις ελιγμούς;

Όσο και αν η ποίηση βολεύει

Το θάρρος είναι απαραίτητο

Για να κερδίσεις τόση δα αξιοπρέπεια

Ήτοι: λόγια σταρατα και αδιαφορία ως δικαιοσύνη

Και οι φουσκοδεντριες της άνοιξης ως μέτρο αληθείας.

ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ