Σε περιμένω σ' ένα πέρασμα

(Σε περιμένω σ' ένα πέρασμα)

Σε περιμένω σ' ένα πέρασμα

Γνωρίζοντας πως θα το αγνοήσεις:

Πρωταγωνίστρια μέχρι το τέλος

Πρωταγωνίστρια μέχρι το τέλος κάθε μέρας•

Ύστερα σε μια αίθουσα θεάτρου

Αναμένοντας να ακουστούν οι εντολές

Που τελειώνουνε τον χρόνο που αναλογεί

Σε δυο ερωτευμένους.

Μα πρωτοτύπησα αυτό εδώ τ' απόγευμα

Και σε περίμενα στην όχθη κάποιου ποταμού - ξανά δεν ήλθες

Και τα καλάμια έκλαιγαν  καθώς τα ακουμπούσε ο νοτιάς

Κι εσύ, πού ήσουν;

Κει έμεινα ως τη στιγμή π' ακούστηκε από την εκκλησιά τού διπλανού χωριού

Ο ήχος της καμπάνας:

Ποιος ήταν άραγε αυτός που την χτυπούσε;

Ο άγγελος; Ο σατανάς; Ο άνεμος; Η μοίρα;

Και τα θλιμμένα  μάτια μου, ζητούσαν επιπλέον αντοχή•

Βρήκα τού μολυβιού τη μύτη ραγισμένη - μόλις γύρισα

Αναρωτήθηκα ποιος έχει το κουμάντο

Το παρελθόν ακολουθεί

Φτάνουμε κάπου, φτάνουμε ως εκεί, έχουμε όρια

Και περιμένουμε ποιο θα 'ναι το απόγευμα

Που γύφτοι θα μαζέψουν τις δικές μας τις σωρούς

Απ' τη μεγάλη λίμνη.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ