“Και κλείνω το βιβλίο”
Και για το πέρασμα προς μια οδό καινούρια
Και για τον ήλιο ο οποίος δραπετεύει υποφέροντας
Και για τον ναυτικό που τις συνήθισε των γλάρων τις φωνές
Τούτα τα κύματα μοιάζουνε με πολιορκητικοί κριοί -
Μοναχικοί οι πιο καλοί από τούς γείτονες
Σ' αυτό εδώ το κόκκινο λιμάνι.
Καλύτερα έτσι:
Σε επαφή με τα πανάρχαια τα μονοπάτια τού νερού
Με τούς μεγάλους μύθους των προγόνων
Με τις αντανακλάσεις τού φωτός -
Πια έχει φτάσει ο καιρός
Για να οριστικοποιηθούν οι ερμηνείες.
Φυσάει άνεμος θερμός
Χορεύουν μάμπο ως και οι πιο μεγάλες βάρκες.
Είναι που δέρνεται ο χρόνος
Είναι που βρέθηκαν οι χαμένες αφορμές
Είναι που έρχεται το καλοκαίρι
Τρομάζοντας τα πιο μικρά απ' τα παιδιά -
Και να το φωτοστέφανο τής Παναγιάς
Στέκεται πάνω από ένα καλυβάκι.
Πάνω από ένα καλυβάκι πέτρινο και ταπεινό
Με θέα προς τη θάλασσα
Με θέα προς τα κει που θα ξεβράσει ο καιρός
Ένα συνηθισμένο γυάλινο μπουκάλι.
Θα κρύβει τάχα μέσα του τις επιπλέον εντολές;
Θα πορευόμαστε έχοντας σαν πυξίδα την αβεβαιότητα - σας απαντώ
Και κλείνω το βιβλίο που διαβάζω.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου