Επάνοδος στον πόλεμο των κόσμων

“Επάνοδος στον πόλεμο των κόσμων”

《Πού είναι η θάλασσα;

Και ποιο είναι το σκηνικό;》

Κυλάει στο ποτάμι το νερό

Ο χρόνος, μας παρουσιάζει τα σταυρόλεξά του

Κοιτάζουν προς τα πάνω οι τιμές στην αγορά 

Ξεχνάει ο Θεός ταχύτατα όσα δημιουργεί

Το ξυπνητήρι χάλασε

Και τώρα είμαι σε απόγνωση -

Υπάρχουν κι άλλα σκαλοπάτια.

Φταίει ίσως που γράφω τα καλύτερα ποιήματα σε ανύποπτες στιγμές

Ή ίσως φταίει κάποια από τις επιπλέον φέτες λεμονιού στο μπράντι -

Ποιότητα, έμαθα ν' αγαπάω την ποιότητα:

Ψωμί, κρασί, λιβάνι κι ελαιόλαδο

Σε κάποια άκρη τής μεγάλης Μεσογείου.

《Πού είναι η θάλασσα;》 ρωτώ ξανά.

Κι εσύ, μου λες πως είσαι σίγουρη

Ότι αυτός ο κόσμος θα τελειώσει κάποτε

Και ύστερα, σου απαντώ ότι δεν είμαι άγιος

Και το παιχνίδι πάλι αρχινά με μια ζαριά:

Πάλι ασσόδυο, πάλι η ώρα έχει πάει δώδεκα

Πάλι γιορτή, πάλι αντίσταση

Πάλι επάνοδος στον πόλεμο τον κόσμων.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ