“Τρένα για τη Γερμανία”
Διαφορετικό απόγευμα, υγρό
Τη μια φορά να είναι φωτεινό
Και την επόμενη δεκάδες τόνοι από γκρι
Να πλημμυρίζουνε τούς δρόμους.
Λοιπόν ας μη χαθούμε άλλη μια φορά
Όπως τότε στη γκρεμισμένη φάμπρικα
Τότε που ο κανόνας ακουγόταν κάθε μέρα από τα μεγάφωνα -
Μετά ανάσες και υπομονή
Κι απόψεις κι αποσμητικά.
Αχ, άγγελοι με ολόχρυσα φτερά
Κάποτε σταματήσανε στο καφενείο τής επόμενης γωνιάς -
Δεν ήπιανε ούτε καφέ ούτε νερό
Είπαν πως έψαχναν να βρουν φθηνές αντίκες.
Ημίφως, αντοχή και απεραντοσύνη
Απεραντοσύνη που δείχνεται χορεύοντας στον κόσμο:
Σαλώμη, συγνώμη και υπομονή
Χτυπήματα στην πλάτη ρυθμικά
Κι εσύ στις σκάλες να αγκομαχάς - ενίοτε να προσποιείσαι
Να προσποιείσαι πως γερνάς ταχύτατα
Να πέφτεις, να λες: “Να, κάπου εδώ τελείωσα”
Κι ο ήχος τού αεροπλάνου να ακούγεται:
Πάει προς τη Θεσσαλονίκη - ή κάπου πιο βόρεια
Προς τον Θεό - ή προς τον διάβολο•
Κι αυτό το όνειρο να μην τελειώνει
Κι αυτό το γκρι να μην τελειώνει -
Συσκότιση, ξενοίκιαστα δωμάτια, ποιήματα που θα γραφούν ξανά
Μα από άλλο χέρι.
Και λιγοστεύει διαρκώς το φως
Κι όσο μειώνονται τα καλολογικά στοιχεία
Τόσο πιο έτοιμος αισθάνεται ο εαυτός κάθε ποιήματος
Για μια μεγάλη μοίρα:
Ανάσταση μετά απ' έναν επιπλέον Γολγοθά -
Λόφοι υπάρχουν αρκετοί γύρω από την πόλη:
Λόφοι ποτάμια και πατάρια σκοτεινά -
Σ' αυτά πηγαίνεις ανεβαίνοντας σιδερένιες σκάλες
Συνήθως εκεί μαθαίνεις ιστορίες απ' τις πρόστυχες
Μαθαίνεις πώς να συναρμολογείς σκόρπιες σελίδες
Οι οποίες δεν εντάχθηκαν ποτέ επίσημα
Στο δίκαιο κάποιας από τις πιο διάσημες
Τού κόσμου μας σφραγίδες.
Και λιγοστεύει διαρκώς ο χρόνος προς τα όρια -
Μα είναι ακριβώς αυτός ο ρόλος των ορίων:
Να λιγοστεύουν, τα τρυπούν, να μην ανέχονται τον σεβασμό -
Και “άντε γεια” και “ταπεινά”
Λες και αρκεί ένας απογευματινός καφές
Ν' αλλάξει γεγονότων τις πορείες.
Και τις επόμενες ημέρες...
Θα τις ποτίσει με ιδρώτα τις ημέρες που θα 'ρθουν το άγνωστο
Μέχρι ν' αναστηθούν παιδιά που τα 'κλεψε ο πόλεμος
Και επανέλθει στη δουλειά ο τιποτένιος θαυματοποιός με τη ρεπούμπλικα και το μπαστούνι -
Τα περιστέρια έχουν πολλαπλασιαστεί μέσα σ' αυτή την πολιτεία:
Έχουν πολλαπλασιαστεί, λανσάρουν νέες κολεξιόν
Μόνο τα βράδια τους μοιράζονται
Για να κυριαρχούν τα πρωινά
Παρέα με τα λόγια και τα έργα τής σιωπής -
Ή, γέμισαν πάλι οι σταθμοί
Με τρένα για τη Γερμανία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ
Τη μια φορά να είναι φωτεινό
Και την επόμενη δεκάδες τόνοι από γκρι
Να πλημμυρίζουνε τούς δρόμους.
Λοιπόν ας μη χαθούμε άλλη μια φορά
Όπως τότε στη γκρεμισμένη φάμπρικα
Τότε που ο κανόνας ακουγόταν κάθε μέρα από τα μεγάφωνα -
Μετά ανάσες και υπομονή
Κι απόψεις κι αποσμητικά.
Αχ, άγγελοι με ολόχρυσα φτερά
Κάποτε σταματήσανε στο καφενείο τής επόμενης γωνιάς -
Δεν ήπιανε ούτε καφέ ούτε νερό
Είπαν πως έψαχναν να βρουν φθηνές αντίκες.
Ημίφως, αντοχή και απεραντοσύνη
Απεραντοσύνη που δείχνεται χορεύοντας στον κόσμο:
Σαλώμη, συγνώμη και υπομονή
Χτυπήματα στην πλάτη ρυθμικά
Κι εσύ στις σκάλες να αγκομαχάς - ενίοτε να προσποιείσαι
Να προσποιείσαι πως γερνάς ταχύτατα
Να πέφτεις, να λες: “Να, κάπου εδώ τελείωσα”
Κι ο ήχος τού αεροπλάνου να ακούγεται:
Πάει προς τη Θεσσαλονίκη - ή κάπου πιο βόρεια
Προς τον Θεό - ή προς τον διάβολο•
Κι αυτό το όνειρο να μην τελειώνει
Κι αυτό το γκρι να μην τελειώνει -
Συσκότιση, ξενοίκιαστα δωμάτια, ποιήματα που θα γραφούν ξανά
Μα από άλλο χέρι.
Και λιγοστεύει διαρκώς το φως
Κι όσο μειώνονται τα καλολογικά στοιχεία
Τόσο πιο έτοιμος αισθάνεται ο εαυτός κάθε ποιήματος
Για μια μεγάλη μοίρα:
Ανάσταση μετά απ' έναν επιπλέον Γολγοθά -
Λόφοι υπάρχουν αρκετοί γύρω από την πόλη:
Λόφοι ποτάμια και πατάρια σκοτεινά -
Σ' αυτά πηγαίνεις ανεβαίνοντας σιδερένιες σκάλες
Συνήθως εκεί μαθαίνεις ιστορίες απ' τις πρόστυχες
Μαθαίνεις πώς να συναρμολογείς σκόρπιες σελίδες
Οι οποίες δεν εντάχθηκαν ποτέ επίσημα
Στο δίκαιο κάποιας από τις πιο διάσημες
Τού κόσμου μας σφραγίδες.
Και λιγοστεύει διαρκώς ο χρόνος προς τα όρια -
Μα είναι ακριβώς αυτός ο ρόλος των ορίων:
Να λιγοστεύουν, τα τρυπούν, να μην ανέχονται τον σεβασμό -
Και “άντε γεια” και “ταπεινά”
Λες και αρκεί ένας απογευματινός καφές
Ν' αλλάξει γεγονότων τις πορείες.
Και τις επόμενες ημέρες...
Θα τις ποτίσει με ιδρώτα τις ημέρες που θα 'ρθουν το άγνωστο
Μέχρι ν' αναστηθούν παιδιά που τα 'κλεψε ο πόλεμος
Και επανέλθει στη δουλειά ο τιποτένιος θαυματοποιός με τη ρεπούμπλικα και το μπαστούνι -
Τα περιστέρια έχουν πολλαπλασιαστεί μέσα σ' αυτή την πολιτεία:
Έχουν πολλαπλασιαστεί, λανσάρουν νέες κολεξιόν
Μόνο τα βράδια τους μοιράζονται
Για να κυριαρχούν τα πρωινά
Παρέα με τα λόγια και τα έργα τής σιωπής -
Ή, γέμισαν πάλι οι σταθμοί
Με τρένα για τη Γερμανία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου