Χωρίς αγάπη

(Χωρίς αγάπη)

Κι εκείνη έσκαβε κι ανακάτευε την άμμο

Την άμμο την υγρή από τα κύματα

Που έσκαζαν, που έβρεχαν

Που άνοιγαν τής μνήμης την κονσέρβα:

Ω τι γλυκά που λειτουργεί η άνοιξη

Στα ξεκινήματά της!

Κι εκείνη έβρισκε κοχύλια κι αχιβάδες

Όσο εγώ μιλούσα για τού έρωτα τις ενοχές

Σε τελική φάση ήμαστε παράλληλες γραμμές

Mea culpa, mea culpa -

Η παραλία μας δεν είχε τριανταφυλλιές

Και αξιοπιστία.

Κι εκείνη ήξερε τής θαλάσσης τούς ρυθμούς

Το μάμπο, το τσα-τσα, τη σάλσα και το τάγκο -

Πόσος συναισθηματισμός; Πόσες κραυγές;

Χωρίς τον θάνατο, χωρίς τον έρωτα

Χωρίς προσωπική πατρίδα

Φορείς τού κάθε χωρισμού: οι δρόμοι.

Κι εκείνη έψαχνε να βρει τα ρούχα της

Μπρος από τον Θεό οι ποιητές γυμνοί

Εμπεριέχουν και Θεό τα τρίγωνα τής αμαρτίας

Σε παρενθέσεις, σε μεγάλες παρενθέσεις

Σ' ένα παιχνίδι με αγάλματα

Αλλά χωρίς αγάπη.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ