(Βιασύνη)
Για ότι έμεινε απραγματοποίητο:
Αγάπη, έρωτας, θρησκευτικότητα
Αναζητήσεις που δεν βρήκανε τούς στόχους τους
Και μείναμε μονάχοι μας
Και με κλειστές τις πόρτες.
Κι εγώ να είμαι υποχρεωμένος να θυμάμαι τα δυο στήθη σου
Τα δυο σου μάτια και τις λέξεις
Τις τελευταίες λέξεις που 'χες πει σ' εκείνο το σταθμό -
Ήτανε άγουρη η εποχή και σφύριζε το τρένο.
Ήλιος, φως, τώρα πια βιάζομαι πολύ
Δεν ήμουνα ποτέ υπέρ της δουλοπρέπειας
Κι αυτό σημαίνει κάτι.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου