Εσπερινή επικοινωνία

(Εσπερινή επικοινωνία)

Α'

Να βλέπεις από την πραγματικότητα πιο πέρα

Να μην αντέχεις, να μιλάς

Ο άνεμος να ξετυλίγει το παρόν σου

Να λιώνουν τα μολύβια σου πιο γρήγορα απ' το κανονικό

Να βλέπεις δίχως φόβο την απογευματινή μουντάδα τού χειμώνα:

Δίχως φόβο - και  απ' τη νύχτα ηδονές  να μην προσμένεις

Μόν' ένα μαξιλάρι αναπαυτικό και λίγη μέθη.

Βάλ' το κλειδί στην κλειδαριά

Ξεκίνα προς τα μέσα μιαν απόδραση:

Ναυάγια, καμπάνες που χτυπούν Εσπερινό

Λίγο πριν απ' το μαύρο βασιλεύει ένα μοναδικό λευκό

Ένα λευκό διάφανο -

Δεν κρύβεται το ατελές με τίποτα

Μα η σιωπή το βελτιώνει.

Και να που μόλις έχεις γεννηθεί - 

Ας είν' καλά κάποιες παλιές φωτογραφίες•

Μια-δυο σταγόνες πρώιμης βροχής δημιουργούν κατάσταση

Σε ρίχνουν κάτω, μάχεσαι για να σηκωθείς - τα καταφέρνεις

Δείχνεις προς το ημερολόγια και βρίζεις -

Ω ξανθό δικαίωμα, ω σύνορο τής συννεφιάς

Ω κόσμε τού χειμώνα.

Όντως, είν' μακριά η δυτική ακτή

Κι όλοι αυτοί που έφυγαν τα τελευταία χρόνια

Τώρα γυρνούν αμίλητοι στην αγορά -

Είν' ήρεμοι, είναι σαν ζωντανοί:

Είναι μαγεία χρήσιμη του χρόνου η μαγεία -

Γυρνούν αμίλητοι - αμίλητος γυρνάς κι εσύ

Ενώ στις εκκλησιές διαβάζονται αποσπάσματα

Απ' τις γραφές τής πιο μεγάλης προδοσίας.

Β'

Κι έτσι, μοιάζει και τούτος ο καιρός με παρελθόν

Σε slow motion - φάση που χάθηκε οριστικά απ' τον φακό

Οι μηχανές είν' αναμμένες και μαρσάρουν:

Υγρασία, ψυχρός αέρας από τα βουνά

Μετράνε απουσίες οι μικροαστοί

Και ύστερα χορεύουν.

Και σε ποιον χάρισες τούς πρώτους χτύπους τής καρδιάς σου δε θυμάσαι

Μια από τις αλήθειες οι αμυγδαλιές με τα μπουμπούκια τους 

Ναι, τα γουρούνια αγαπούν και το ψιλόβροχο

Κι αφού οι πράξεις είναι δεδομένες

Προς τι όλες αυτές οι σκέψεις;

Προς τι τόσες δηλώσεις;

Προς τι τόσες επαναλήψεις;

Άνοδος ή απλώς μία αρχαία σκάλα

Τρίζουν τα σκαλοπάτια της

Η εκμετάλλευση περνά σε άλλο στάδιο:

Ε π ό μ ε ν ο - ή, επομένως δεν υπήρχε θησαυρός

Σ' εκείνο το μπαούλο το οποίο σάπιζε

Μες στης γιαγιάς την αποθήκη.

Θυμάσαι τη μεταπολίτευση; την επιστράτευση; τις εξομολογήσεις;

Τι γρήγορα που τέλειωσε κείνο το καλοκαίρι!

Και ύστερα, χωρίς γιαγιά, χωρίς αθώα παραμύθια•

Μεγάλωσες απότομα - σού μάθανε να χτίζεις δίχως σχέδιο

Ασφαλώς και σε καταλαβαίνω:

Δίψασες, έγινες διψάς πολύ ακόμα.

Γ'

Μου 'παν να γράψω ιστορία κρυφακούγοντας -  θα με βοηθήσεις;

Ξέρεις ποιοι είν' αυτοί που σ' αγαπούν;

Ξέρεις ποιοι ντρέπονται να σού το πουν;

Το ξέρεις;

Ή μήπως οι αχνοί των ημερών σε ζάλισαν

Και ψάχνεις για καινούριες αποδείξεις;

Άρχισαν οι νυχτερινοί διαβάτες την αποψινή παρέλαση

Βλέπεις αυτόν τον γέρο;

Τον θυμάσαι;

Στάσου γυμνός και πάλι στο παράθυρο

Άγγιξε με τα δάχτυλα το βρώμικο το τζάμι

Θέλεις να δεις πού βρίσκονται τα σύνορα τής φαντασίας;

Λέγε, το θέλεις;

Η ανεξαρτησία τζάμπα δεν το πολεμά - αξίζει να μουτζουρωθείς;

Πες μου, αξίζει;

Απόψε το παράλογο προσφέρεται υγρό

Σκέψου, αλλού υπάρχουνε και πάγοι•

Για ποιο φεγγάρι, για ποιο όνειρο

Πίσω ξανά στα χρόνια των ηρωισμών;

Και οι εχθροί ποιοι είναι;

Αοριστία γένους ουδετέρου

Ιδού λοιπόν - που λέγαν και οι πρόγονοι

Πρέπει να 'μαστε έτοιμοι

Πρέπει να τα προλάβουμε τα πρώτα χελιδόνια.

Δ'

Αλλά θ' αναγκαστείς να λιώσεις πάλι ζάχαρη - μη βιάζεσαι

Όλα με τη σειρά τους, ως τα μεσάνυχτα υπάρχει χρόνος αρκετός•

Ήσουν μαύρος ιππότης το φθινόπωρο

Είχες κρυφτεί πίσ' απ' το μεγαλύτερο φεγγάρι

Έταζες πίστη στα γεννητικά σου όργανα

Έλεγες πως υπήρχες μόνο για το μέλλον.

Τότε δεν ήμουνα εγώ - ήσουν εσύ

Μια μπάντα ροκ συνόδευε τις αμαρτίες σου

Είχες δεχθεί φιλιά από μια πορνοστάρ

Μ' ένα ταξί ανέβηκες στον Όλυμπο

Αλλά δεν γύρισες ποτέ - δεν είχες να πληρώσεις

Δεν είχες άλλα εμπορεύματα στις τσάντες σου

Ούτε οράματα, ούτε και φαντασία:

Φαντασία, γεύση, λουλούδια στην κατάψυξη

Απόψε είναι πρόστυχα τα ρεύματα των σκέψεων

Ή, μακριά, στη θάλασσα, υπάρχει τρικυμία•

Και τις αγάπησες τις τρικυμίες

Δόθηκες σε αυτές ενέχυρο

Έμαθες να ακούς πριν απ' τη μουσική τους στίχους

Έμαθες να περιφρονείς αυτούς που δεν πετούν

Έμαθες ότι οι ορίζοντες δεν γίνοντ' από χώμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ