Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018

Στον ουρανό οι τέχνες

(Στον ουρανό οι τέχνες)
Σαν βάζο από κρύσταλλο ή από πορσελάνη
Παιδιά μη σταματάτε το παιχνίδι
Τώρα ότι προλαβαίνετε, τ' ακούτε;
Τώρα, μαζί με το ηλιοβασίλεμα
(Γεια σου καρδιά μου!) -
Σαν βάζο από κρύσταλλο ή από πορσελάνη
Ή τα κομμάτια απ' αυτό•
Σαν τάματα τα πέταξες μια νύχτα στο ποτάμι.

Ξέρω, ξέρω ποιο είναι το ποτάμι
Ξέρω τα δέντρα που ακολουθούν τα χνάρια του
Βετεράνος, πολεμιστής ή ποδοσφαιριστής
Αξία σταθερή η ποντικοπαγίδα
Με λόγια λίγα, πολύ λίγα
Ντροπή, ω τι ντροπή
Να γεύονται κομμάτια σου οι παραβάτες.

Ούτ' εξουσία, ούτε προσωπικότητες, ούτε φωνές
Εμείς στον ουρανό - στον ουρανό οι τέχνες
Ας πάμε απ' τα παραδείγματα πιο πέρα
Μες στο νερό τού ποταμού
Τού ποταμού τού ίδιου
Να έχεις την αγάπη τού Θεού
Να 'χω τον εαυτό μου.

Κι ο έρωτας σκοτώνει δίχως δήμιο
Όχι, όχι μαζί
Τόσο, όσο να ζήσει κάποιος περισσότερο
Στην πηγή, δίπλα απ' την πηγή
Εκεί που βρίσκεται η όαση
Εκεί που βρίσκεται η όαση τού κάμπου.

Άδειες βροντές - άντε να φύγει ο χειμώνας
Επί τής γης, υπό τον ήλιο, υπό πίεση
Σ' ευχαριστώ που ήλθες -
Μαζί θ' ακούσουμε τις εντολές
Και τις επιστολές θα τις διαβάσουμε μαζί:
Κι ήτανε (λέει) τα κοράκια έξυπνα
Και τι μ' αυτό;
Κάποτε, κάποτε, κάποτε
Κάποτε αορίστως.

Τι να ρωτήσω να σού πω;
Και ζωντανοί, και ζωντανοί
Και δούλοι πεθαμένων
Τη γλώσσα κυβερνά η αγωνία και το άγνωστο
Αυτοπροσδιορισμοί, ετεροπροσδιορισμοί
Τι με κοιτάς;
Οι τροβαρούροι πρέπει να πεθάνουν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μεγάλες ώρες

  "Μεγάλες ώρες" Απλώνονταν μπροστά μου ένας δείπνος μυστικός . Σ το βάθος έκαιγε η μεγάλη φωτιά Κ αι πίσω η πύλη ίσα που φαινό...