Απογυμνώνοντας το θαύμα

-Απογυμνώνοντας το θαύμα-

Πριν απ' την απουσία τού ηλίου, λίγο πιο πριν

Ίσα που να διακρίνεται το ερυθρό

Σε τούτη την ασπρόμαυρη φωτογραφία.

Τώρα περνώ την ώρα μου απογυμνώνοντας το θαύμα

Μα παραμένοντας ντυμένος

Μα παραμένοντας απόμακρος.

Τ' ακούω όμως το ρολόι να χτυπά - τι μου ζητάει;

Χιλιάδες χρόνια κρεμασμένος στην κρεμάστρα της σιωπής

Για μια μόνο στιγμή, για ένα πρώτο κλάμα:

Πια είναι κάτι μακρινό η γέννησή μου

Και βλέπω μπρος μου μόνο ένα φως

Να μεγαλώνει.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ