Κοινοκτημοσύνη

(Κοινοκτημοσύνη)

Έχουμε νερό, έχουμε και σκοτάδι

Βλέπω κι ακούω τούς περαστικούς

Αγχώνομαι με δαύτους, χάνω την ώρα μου

Τα σύννεφα δεν μου μιλούν

Περνούν, περνούν και φεύγουν.

Να βλέπεις ότι βλέπεις είναι εύκολο

Να βλέπεις περισσότερα λένε πως είναι αμαρτία

Ή όταν φεύγεις προς τα μπρος

Κοίτα να έχεις στις βαλίτσες σου νερό τής λησμονιάς

Θα σού 'ναι χρήσιμο ως αναισθητικό

Ή και ως φίλτρο.

Κι ας πούμε πως Σελήνη, μιας και βρέχει, δεν υπάρχει -

Μη μου ζητάς τα εικονίσματα που θάλλουν

Και την ομπρέλα του Χριστού που ονειρεύτηκες

Θα την κρατά και πάλι ο ιεροεξεταστής

Ο πιο σκληρός απ' όλους - 

Λάβαρο δυστυχίας.

Άρματα μη επανδρωμένα και αρπίσματα

Ακούγεται ο ουρανός πιο μαύρος από πριν

Τρέχουν τα όνειρα πιο γρήγορα - είναι σπασμένα•

Ξέρω τι είναι, ξέρω πώς είναι:

Εσύ να λες “εγώ” όταν περνάς πάν' από γέφυρες

Ή όταν κολυμπάς κόντρα σε κύματα μεγάλα.

Τώρα, ζητάς από εμένα ραντεβού; Με προκαλείς;

Άστο! Ή ας το πούμε διακόσμηση απολύτως απαραίτητη

Για όλες τις ουδέτερες στιγμές

Ή θέμα εξετάσεων που επαναλαμβάνεται συνέχεια

Μέχρι αυτές να εξαφανιστούν -

Ω κοινοκτημοσύνη.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ